Επανελλήνιση. Ένας αγώνας αιώνων στο κρίσιμο σταυροδρόμι μεταξύ ορθολογισμού και μυστικοπάθειας. Οι σύγχρονες εκτροπές που απειλούν να αλλοιώσουν την αλήθεια του αγώνα.

Η ανάγκη για διατήρηση του ορθολογισμού στην πορεία της Επανελλήνισης.
Η Επανελλήνιση δεν αποτελεί μια απόπειρα τεχνητής αναβίωσης ενός νεκρού παρελθόντος. Είναι μια διαρκής, ιστορική προσπάθεια αιώνων, η οποία παρέμεινε ζωντανή μέσα στον χρόνο, άλλοτε φανερά και άλλοτε κρυφά, αντιμετωπίζοντας εύκολες ή δύσκολες εποχές.
Αποτελεί τη συνέχεια ενός υπαρκτού πνευματικού, εθνικού νήματος που δεν κόπηκε ποτέ. Ακριβώς επειδή πρόκειται για μια ζωντανή και εξελισσόμενη παράδοση, η σοβαρότητα της πορεία της πρέπει να προστατευτεί. Για να αποδώσει ουσιαστικούς καρπούς στο παρόν, η Επανελλήνιση πρέπει να συμβαδίζει με τον εθνικό ορθολογισμό και τις ανάγκες της σύγχρονης πραγματικότητας.
Όταν η προσέγγιση αυτής της διαχρονικής κληρονομιάς αποσυνδέεται από την κριτική σκέψη και την ιστορική έρευνα, δημιουργείται ένα κενό. Στο κενό αυτό βρίσκουν έδαφος φαινόμενα που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα της: Εμφανίζονται άτομα που υποτίθεται είναι ιεροφάντες, έχουν μαντικές ικανότητες, έχουν άμεση επικοινωνία με το θείο και αλλά. Θεωρίες για «συμπαντικά κλειδιά» που ανακαλύφτηκαν, περί «κρυμμένων μυστικών» ή «συμπαντικών κωδίκων», μετατρέποντας τον αγώνα σε μια μορφή εκτόνωσης και ανεξέλεγκτων άλογων τοποθετήσεων.
Προβάλλεται η ιδέα μιας μεταφυσικής επαφής με το θείο, η οποία θυμίζει έντονα τη δομή και το στυλ του μονοθεϊσμού
Η έλλειψη ορθολογικού φίλτρου δεν αποτελεί απλώς μια ανώδυνη παρέκκλιση, αλλά επιφέρει συγκεκριμένες αρνητικές συνέπειες.
Εθνική και ταυτοτική ασάφεια. Εξασθενεί και απομακρύνει τον Ελληνα από την πραγματική εθνική ταυτότητα του.
Πνευματικό απομονωτισμό. Οδηγεί τους ανθρώπους μακριά από τη σύγχρονη πραγματικότητα. Αντί η εθνική σοφία να γίνει εργαλείο για τη βελτίωση της τρέχουσας ζωής, μετατρέπεται σε ένα καταφύγιο φυγής από τα προβλήματα του 21ου αιώνα.
Κίνδυνος Χειραγώγησης. Η ανάγκη των ανθρώπων για καθοδήγηση γίνεται μερικές φορές αντικείμενο εκμετάλλευσης από επιτήδειους, είτε σε οικονομικό επίπεδο, είτε σε επίπεδο ψυχολογικής εξάρτησης.
Υποβάθμιση της Προσπάθειας. Η ευρύτερη κοινωνία, παρατηρώντας αυτές τις ακρότητες, τείνει να ταυτίζει ολόκληρη την προσπάθεια της Επανελλήνισης με τη γραφικότητα. Έτσι, η ουσία του ελληνικού πνεύματος περιθωριοποιείται.
Η Επανελλήνιση, ως μια ζωντανή διαδικασία αιώνων, δεν έχει ανάγκη από θεατρικά τεχνάσματα ή αναζητήσεις υπερφυσικών δυνάμεων. Έχει ανάγκη από την ενσωμάτωση του Ελληνικού μέτρου, της Ελληνικής δικαιοσύνης και της Ελληνικής λογικής στην καθημερινότητά μας. Μόνο μέσα από αυτό το πρίσμα μπορεί το παρελθόν να παραμείνει ένας εθνικός ζωντανός φάρος για το παρόν και το μέλλον.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια σας να είναι ευπρεπή.