Όταν η πολιτισμική κατάκτηση γίνεται συνήθεια: Η περίπτωση του Προφήτη Ηλία

Η ξένη θρησκεία, αξιοποιώντας την οικονομική και θεσμική ισχύ της, κατόρθωσε να επιβάλει τις δικές της συνήθειες και, μέσω της αδιάκοπης επανάληψης, να τις παρουσιάσει ως αυτονόητες.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δύσκολα απορρίπτει ό,τι έχει συνηθίσει. Αντιθέτως, αναζητά επιχειρήματα για να υπερασπιστεί τη συνήθεια που τον ελέγχει. Έτσι, κάθε προσπάθεια κατανόησης της πραγματικότητας μοιάζει συχνά μάταιη.

Πάντα όμως υπάρχει ελπίδα. Ας κάνουμε, λοιπόν, ακόμη μία προσπάθεια:

Ηλίας: ελληνική απόδοση του εβραϊκού ονόματος Ελιγιαχού (אֵלִיָּהוּ), το οποίο σημαίνει «ο Θεός μου είναι ο Γιαχβέ».

Προφήτης του Ισραήλ και της εβραϊκής θρησκευτικής παραδόσεως.

Ας το επαναλάβουμε:

Προφήτης της εβραϊκής θρησκευτικής παραδόσεως.

Και όμως, σήμερα, χιλιάδες Έλληνες γιορτάζουν και τιμούν ως δικό τους άγιο έναν προφήτη του αρχαίου Ισραήλ, χωρίς καν να αναρωτιούνται τι σημαίνει το ίδιο του το όνομα.

Αυτή είναι ίσως η πιο ολοκληρωμένη μορφή πολιτισμικής κατακτήσεως: ο κατακτημένος λαός να τιμά ως δικά του τα θρησκευτικά πρόσωπα και τα σύμβολα ενός άλλου έθνους, έχοντας λησμονήσει τα δικά του.

Και θα έχουν κάθε λόγο να χαμογελούν στο Ισραήλ, βλέποντας χιλιάδες ανθρώπους έξω από τα σύνορά του να τιμούν έναν προφήτη της δικής του θρησκευτικής και εθνικής παραδόσεως, σαν να αποτελούσε μέρος της δικής τους.

Σχόλια