Ο Νετανιάχου ξεκαθαρίζει ότι όλη αυτή η ιστορία είναι Εβραϊκή.

Ο Άνθρωπος περιγράφει την πραγματικότητα. Ότι ο Χριστός ήταν Εβραίος. 

Όπως γράφω και στο υπό έκδοση βιβλίο μου «Πώς ανακάλυψα ποιος είμαι 2»:

Η διαφωνία των Εβραίων σήμερα και τότε, αν υποθέσουμε ότι η ιστορία που περιγράφει η Καινή Διαθήκη είναι αληθινή, είναι, ήταν, στο αν ήταν ή δεν ήταν ο Χριστός ο Μεσαίας της ΕΒΡΑΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ. 

Ήταν μια εσωτερική διαμάχη των Εβραίων για το αν ήταν ή δεν ήταν ο Χριστός ο Μεσαίας που περίμενε η ΕΒΡΑΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.

 Αν τον είχαν δεχτεί όλοι, τότε θα είχε εκπληρωθεί αυτό που περίμενε η ΕΒΡΑΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ και δεν θα υπήρχε η αίρεση του Εβραϊσμού, Χριστιανισμός, που πιστεύει ότι ήρθε ο Μεσσίας της ΕΒΡΑΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ενώ οι υπόλοιποι Εβραίοι, οι σημερινοί Ισραηλίτες, απλώς τον περιμένουν ακόμα. 

Αλλά όλοι μιλάνε για την ΕΒΡΑΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΊΑ. 

Ο χριστιανισμός, χωρίς καμία διάθεση ειρωνείας, είναι η αίρεση του ΕΒΡΑΙΣΜΟΥ που πιστεύει ότι ήρθε ο Μεσσίας του ΕΒΡΑΙΣΜΟΥ. 

Ενώ οι υπόλοιποι του ΕΒΡΑΙΣΜΟΥ δεν δέχονται αυτή την αίρεση και περιμένουν ακόμα τον Μεσσία τους. 

Αυτή είναι η διαφωνία τους. 

 Εμείς οι Ελληνες με τόσο μεγάλη θρησκευτική κοσμοαντίληψη γιατί ασχολούμαστε με εσωτερικά θέματα του Εβραϊσμού; 

Με το αν ήρθε (Χριστιανισμός) ή δεν ήρθε (σημερινός Ιουδαϊσμός) ο Μεσσίας τους; 

Αφού ακόμα και υπαρκτή να είναι η αφήγηση της Καινής διαθήκης μιλά για εσωτερικά Εβραϊκά θέματα. 

Εμάς γιατί μας απασχολούν αυτά; 

Μήπως μόνο και μόνο διότι μας το έχουν επιβάλει τώρα και 16 αιώνες ως υπόδουλοι των Ρωμαίων που είμασταν τότε και μάθαμε ότι αυτό είναι κάτι εθνικά φυσιολογικό;