Ο Ηρόδοτος και το ανύπαρκτο «ομόθρησκον». Ο Ηρόδοτος δεν χρησιμοποιεί τον γενικό όρο «ομόθρησκον» στο γνωστό κείμενο, αλλά περιγράφει, αυστηρά, την ελληνική λατρεία.

Ηρόδοτος, Ἱστορίαι 8.144.2:

«… αὖτις δὲ τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα…»

Η λέξη ομόθρησκον δεν υπάρχει στο κείμενο.

Τι κάνει η παραχάραξη

Η προσθήκη του «ομόθρησκον»: μετατρέπει την Ελληνική Εθνική Θρησκεία σε αφηρημένη λατρεία επιτρέποντας την αυθαίρετη συνέχεια: «Αφού είμαστε ομόθρησκοι, άρα η Ορθοδοξία είναι η συνέχεια».

Αυτό είναι αναχρονισμός και ιδεολογική κατασκευή.

Η Ορθοδοξία:

δεν έχει κοινά ιερά με τους αρχαίους θεούς

δεν έχει κοινές θυσίες

δεν έχει κοινά ήθη

είναι αντιθεϊστική προς αυτούς

Άρα: δεν μπορεί να χωρέσει στην περιγραφή του Ηρόδοτου χωρίς παραποίηση.

Πρόκειται, συνεπώς, για μια σαφή αναφορά στο πολυθεϊστικό πλαίσιο της εποχής, και όχι σε μια γενική ή διαχρονική έννοια θρησκευτικής ενότητας που θα μπορούσε να συμπεριλάβει τη μεταγενέστερη Ορθοδοξία.