Η νομιμότητα των διεθνών σχολείων και το πραγματικό πρόβλημα της ελληνικής παιδείας

Ας το δούμε λίγο σοβαρά το θέμα. 

Το περιβάλλον του Facebook δεν είναι κοινοβούλιο· μπορείς να αστειευτείς ή να χρησιμοποιήσεις την ειρωνεία για να αναδείξεις μια διαφορετική οπτική. 

Για παράδειγμα, το ότι η Ορθοδοξία αποτελεί μια παραλλαγή της εβραϊκής θρησκευτικής κοσμοαντίληψης και δεν έχει οργανική σχέση με οτιδήποτε ελληνικό. Μέχρι εκεί όμως.

Γράφω αυτό με αφορμή το σχόλιο ενός φίλου, ο οποίος ανέφερε ότι θα πρέπει να υπάρξει αντίδραση από το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών (ΥΣΕΕ). 

Το τι θα πράξει το ΥΣΕΕ είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του Διοικητικού του Συμβουλίου· εγώ εκφράζω καθαρά την προσωπική μου άποψη.

Διεθνή ελληνικά σχολεία λειτουργούν σε πολλές χώρες του κόσμου. 

Επομένως, δεν είναι διεθνώς παράδοξο να υπάρχει ένα ισραηλινό σχολείο στην Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού. 

Το τι διδάσκει είναι δικαίωμά του, εφόσον δεν παραβιάζει τους νόμους του κράτους και δεν στρέφεται κατά του έθνους που το φιλοξενεί κάτι που θεωρητικά ισχύει για όλα τα ξένα σχολεία, ακόμη κι αν τα όρια αυτά δεν είναι πάντα απολύτως ευδιάκριτα.

Το να διδάσκει ένα τέτοιο σχολείο την ιστορία και τις παραδόσεις του έθνους του (τον Μωυσή κ.λπ.) είναι εθνικά φυσιολογικό και αναφαίρετο δικαίωμά του. 

Το αν είναι φυσιολογικό να διδάσκονται αυτά με τον ίδιο τρόπο στα ελληνικά σχολεία, είναι ένα άλλο ζήτημα.

Για να το θέσω πιο σωστά: Στο Ισραήλ διδάσκονται η ελληνική μυθολογία και ιστορία, αλλά προφανώς δεν την παρουσιάζουν ως δική τους. 

Εκεί ακριβώς εντοπίζεται το πρόβλημα. 

Στα ελληνικά σχολεία είναι απόλυτα ορθό να διδάσκονται οι θρησκευτικές κοσμοαντιλήψεις άλλων εθνών, συμπεριλαμβανομένης και αυτής του Ισραήλ. 

Όχι όμως να διδάσκονται σαν να πρόκειται για τη δική μας, εθνική θρησκευτική κοσμοαντίληψη.